Telefoontje

"Mama, papa komt vanavond later thuis... we moeten nog langs de fietsenmaker."

Crea-ambtenaar

Nieuwerwets stadsmeubilair: de afvalbasket "Blikvanger".

Het bordje erboven, als aanmoediging, lijkt bedacht door een slimme deelgemeente-ambtenaar die goed gedrag wilde belonen met speelse taal. Benieuwd wanneer een nieuwe woordspelige deelfunctionaris nog komt met de vondst "wegvegertje".

[naast snackwagentje bij metro/treinstation Rotterdam-Alexander]

Tram 4

DEZE AUTO IS GESTOPT MET ROKEN

- zijkant van vuilnisophaalwagen van Rotterdamse ROTEB -



Entrée des artistes

- Nieuwe Binnenweg, bordje boven harmonicadeur bij tandarts die na consult in witte jas praktijk verlaat via zij-uitgang -



"AFBLIJVEN! Deze auto is al gejat!"

- waarschuwing op gele driehoekssticker -





Drie voorbijtrekkende teksten aan Tramlijn 4, mededelingen die men vanuit de eigen auto zelden waarneemt

Weer in de war: Nieuws uit de provincie

Oók de provincies gaan zich bemoeien met "de klimaatverandering", meldde het NOS-radionieuws vanmorgen bijkans verrukt. "En voor die plannen is geld beschikbaar."
Van de nietsvermoedende belastingbetalende burger waarschijnlijk, maar allez, elke lokale functionaris heeft recht op een hobby.

Met deze hype nu maar hopen dat het weer zich iets aantrekt van de grens tussen het Zuid-Hollandse Woerden en die van de buren in pakweg Utrecht (waar natuurlijk weer net andere provinciale regeltjes moeten gelden).

Onlangs liet het weer tussen Groningen en Drente nog weten dat het moeite had met het onderscheid tussen al die Hollandse provinciegrenzen, nadat eerder bij de landsgrenzen ook al problemen waren opgedoken met de Klimawechsel-richtlijnen van goedbedoelende buur Duitsland. Het klimaat rekent er nu op dat er een eenduidige oplossing komt van de Brusselse eurocratie, zodat het dagelijkse weer in ieder geval nog weet welke kant het bestuursmatig op mag. Nog beter zou zijn per provincie een eigen weer of zelfs een apart klimaat, maar dat vergt nog veel onderzoek in de regio - aldus de EU.

De Revolutie wordt modern, maar houd "ze" nog even op zak

Tropische temperaturen onder het afdakje, bij een Cubaanse lekke-bandenplakpost.
De beelden zijn van nog maar enkele maanden geleden, kort voordat El Lider Maximo Fidel na een halve eeuw alleenheerschappij op Cuba om gezondheidsredenen de handdoek in de ring gooide.

Intussen mag men van zijn revolutionaire opvolger, de 'hervormende' broer Raúl Castro, al meer verdienen dan de buurman - maar nooit meer dan de Fidel-norm natuurlijk - en mogen de bewoners van het Caribische eiland ook een mobieltje of zowaar een computer aanschaffen. In de praktijk betekent dat nog niet veel: de nieuwerwetse westerse speeltjes zijn alleen in bezit te krijgen met buitenlandse valuta, via speciale winkels. Wie niet tot de voormalig vooruitstrevende hofhouding of de partij-élite van de Castro's behoort kan daarom praktisch moeilijk aan de felbegeerde kapitalistische spullen komen.

Hoe dan ook, op den duur betekent het nieuwe Raúl-regiem wellicht een beperkte opening in een Cubaans staatssysteem dat na de begindagen, met veel enthousiaste internationale jongemannen in legeruniform met sigaren en baarden, al lang tenonder was gegaan aan verstarring en partijkliekgedoe.
Op enkele verdwaasde intellectuelen na - meestal van buiten Cuba, onder wie Harry Mulisch - geloofde dan ook niemand meer in de 'bevrijdende' propraganda van Fidels eenpartijstaat. Op het door het westen in een isolement gebrachte eiland deden verloedering, liefdeloosheid en verwaarlozing van alles dat maar materieel leek door een mentaliteit van desinteresse de rest - gevolgen allemaal van een te lang onwankelbaar geloof in De Nieuwe Mens die men in Europa na 1989 bij de Val van de Muur in oude afgegrendelde staten van v/h het Oostblok al eerder voorbij had zien komen.

Economisch gaat het roer op Cuba, ook uit puur lijfsbehoud voor de machthebbers, nu dus om: noodgedwongen. Sociaal lijkt een ommezwaai echter nog ver weg, zo ver reikt de modernisering van de afgebladderde heilsstaat op het paradijselijke eiland voorlopig niet. Het 'moderne', meer op consumptie gerichte Cuba houdt namelijk nog steeds honderden politieke tegenstanders gevangen. En ook bosjes schrijvers en 'kameraden' met een onafhankelijke of de partijtop onwelgevallige mening dan wel geschriften zitten nog altijd vast in Cubaanse kerkers.

Cuba zal ooit de 21ste eeuw binnengaan, zelfs zijn - door een Amerikaanse boycot getroffen - museumwagenpark dat wegens gebrek aan onderdelen is blijven steken in de jaren '50 van de vorige eeuw.
De vrolijke, muzikale Cubanen zijn in geval van autoreparaties in ieder geval zeer creatief. Voor een lekke band op het bescheiden weggennet van het eiland kan ook de ongelukkige toerist, zie de foto's, een beroep doen op speciale reparatiestalletjes.

De herstelmethode doet enigszins denken aan het ouderwetse kiezen vullen van de tandarts: gat uitboren, en weer volstoppen, maar dan met rubber. Klaar, rijden maar! De Cubaanse garagisten wurmen de condooms met plezier in uw kapotte huurautoband!

Ook als u zelf geen of geen zware rubbergebruiker bent, houd "ze" ondanks verhalen over modernisering op reis door Cuba voor de zekerheid toch nog maar even bij de hand. De monteursposten langs de socialistische wegen hebben in werkplaatsjes meestal wel nog aardig wat condooms voor pechgevallen op voorraad. Maar alleen Fidels broer, en zelfs die vermoedelijk niet, weet hoe lang deze situatie nog voortduurt.

Stel Harry Mulisch keert terug op het mooie Caribisch eiland - en de gevierde schrijver neemt geen letter terug van zijn vooruitgangsgeloof in Fidel c.s., verklaarde hij afgelopen week nog in Het Parool toen een oud boek met nog een persoonlijke opdracht van hem aan Castro plotseling opdook - en stel zijn Hollandse boeken worden alsnog een bestseller op Cuba...

Dan heeft u met die kapotte band toch een klein probleem, als Harry's geestelijke werken door de resterende eilandbevolking van overheidswege plots betaald moeten worden met gummiwaren.

Neem geen risico, houd het condoomverbruik op Cuba dus laag, en vooralsnog: houd ze op zak!


"Opgedragen in bewondering aan commandant Fidel Castro, die met zijn Cubaanse volk een sprong voorwaarts heeft gemaakt, niet van honderd maar van duizend jaar!"

- Ode aan Fidel, met de hand geschreven opdracht van Harry Mulisch ("herrie mulles", volgens z'n collega G. Reve) in een exemplaar van Het woord bij de daad, dat dezer dagen opdook tijdens een taxatie bij de afdeling Bijzondere Collecties van de Amsterdamse Universiteitsbibliotheek. De huidige eigenaar had het opmerkelijk werkje onlangs tijdens vakantie op de kop getikt in een ramsjwinkeltje in Havana, voor drie pesos.
Onbekend is volgens de koper "of het boek Castro ooit heeft bereikt of dat het onderweg aan het postverkeer is onttrokken.''
Mulisch bezocht Cuba in 1967 en 1968 en had verschillende ontmoetingen met Fidel Castro. Zijn steun aan het Cubaanse revolutionaire regime maakte de schrijver destijds omstreden. [foto: ANP]

De politie besteelt u!

Het is dan nu eindelijk officieel: Kijk uit voor de blauwen, die jatten zelf!
Onze Hilversumse staatsomroep, de NOS, althans daar weer een vertakking van, de NCRV, toonde het zojuist zelf. Bij actuele beelden van een drukke Haagse markt, in een zogeheten achtergrondrubriek. Mooi weer, rare personages op zoek naar slecht in de gaten gehouden handtasjes.

Verscheen plots de naam van een blauwe pet in beeld, met het onderschrift:
HOOFD ZAKKENROLLERSTEAM.

Politie, Hoofd Zakkenroller of hoofdzakkenroller.
Wie bestreed hier nu precies wat?

Taalmisverstand, ach. Is helemaal geen probleem meer tegenwoordig bij onze voortreffelijk gesubsidieerde nationale omroepjes, ook als je de basisschool niet meer helemaal hebt kunnen afmaken. Eenmaal in dienst bij een van de Hilversumse treurbuizen sturen ze je niet eens terug voor een aanvullende cursus vmbo, welnee: teksten maken in je moerstaal kunnen we allemaal, helemaal geen verdere opleiding of deskundigheid meer voor nodig!

Al jaren is te zien dat onze staatszenders nooit in kwaliteit hebben geïnvesteerd. Economie, politiek, financiën, buitenland, wetenschap, laat staan iets van cultuur: nooit geld gehad, naast al die onbenullige quizzen en Bauershows, om eens lui van enige kwaliteit voor deze gebieden aan te trekken. Altijd domme, voorspelbare, of politiek correcte vragen - en altijd weer een minuutje slappe stagiaire-tv, met suffe talkings heads. Als er aan kijker of luisteraar al iets "ingewikkelds" moet worden uitgelegd, dan lenen we die deskundigheid liever snel van iemand bij een krant of een vakblad waar men zulke gespecialiseerde redacties wel nog heeft.
Dat zal zo ongeveer de Hilversumse begrotingsstrategie zijn, liever goedkoop jatwerk dan zelf iets in huis hebben.

De Nederlandse taal is bij de gesubsidieerde Gooise zendgemachtigden volledig verworden tot stiefkindje - wat de voortstotterende, door de gevestigde orde heilig verklaarde francofiel Ph. Freriks u ook moge wijsmaken! De ene na de andere taalblunder of foutieve uitspraak komt bij Mister Groot Dictee voorbij, geen probleem, er is ook nooit meer een corrigerende hand van een strenge eindredactie achteraf. Twee uur verder, volgende Journaal: weer dezelfde taal- en spraakgebreken, ongegeneerd, vorig bulletin iederen zitten slapen of tot de volgende uitzending weer twee uur gesubsidieerd bij de koffiemachine staan leuteren!

In het zoveelste klimaathype-onderwerp kwam op ons onvolprezen Nationale Journaal daarstraks ook weer het hele scala voorbij aan dialecten en lelijke accenten, met klankgruwelen uit Vlagtwedde tot Schin-op-Geul. Schofferen en irriteren van de oprechte toeschouwer, om pijn van aan je oren te krijgen, zo veel lelijks in een paar seconden!

Met daarbij steeds die zelfgenoegzame, arrogante houding: jegens de kijkers die programmaboeren kennelijk al jaren - ongestraft - niet meer serieus hoeven te nemen. Stop er nog wat extra belastingcenten in lieve burgers, krijgt u nog meer onnieuws en kunnen wij van de presentatie nog veel meer van die fijne 'brede' journaaltjes voor u maken! Jazeker, de laatste jaren zijn wij van de media de weg volledig kwijt, maar we hebben in elk geval geleerd hoe we nu voor u op de knieën moeten, zo laag mogelijk!

Tot begin jaren negentig werd dit soort beroerde televisie gewoon rigoureus weggesneden, "niet geschikt voor uitzending" of publicatie. Soms was er een overdub in de studio, of had een reporter nog het lef de geïnterviewde te vragen of het nog eens kon worden 'overgedaan'. Dat was nog in een periode dat iets of iemand er nog een kwaliteitsnorm op na hield of bewaakte, of kort voor de uitzending nog even kritisch toetste. Allemaal weggevallen kennelijk, net als de sanctie bij ook maar de geringste misstap die er op wees dat je je vak niet beheerste: de gang naar Personeelszaken, waar de ontslagbrief wegens gebleken ongeschiktheid al klaar lag.
Freriks zal het indertijd wellicht zijn ontgaan in z'n toenmalige standplaats Parijs, vanwaar hij ons uit een zojuist aangeschafte stapel ochtendkranten bij de kiosk voor de camera 's avonds telkens nog "het laatste nieuws, Philip" oplepelde.

Je moers taal, kunnen we allemaal tegenwoordig! Drie officiële staatszenders en nog een tiental commerciële kanalen in één land, en stuk voor stuk inhoudelijk nauwelijks het bekijken waard. De inflatie van het nieuws, hoe meer hoe beroerder, je mist het nationale (herhaal)gedoe ook al bijna niet meer.

Gelukkig zijn er nog de VRT, BBC en enkele andere buitenlandse omroepen die zich kennelijk nog de luxe kunnen veroorloven van een zekere kwaliteitsbewaking. Vakmanschap en een beetje met bezieling gemaakte programma's doen er daar nog toe. Van Nederland 1 tot en met Nederland 24 wordt een mens niet beter en al helemaal niet slimmer. De wereld voor de modale tv-maker is kennelijk te ingewikkeld geworden, hij of zij is het spoor bijster.

Gauw doorzappen dus naar een buitenlands net.
Blijf je ook nog sneller en beter op de hoogte van het relevante nieuws in eigen land. Want het 'echte' nieuws, dat lijkt in die onprofessionele brei van Ned. 1 t/m 24 volledig te zijn zoekgeraakt.
Exuseer, we zijn in de maling genomen. Onzichtbaar geworden journalistiek, gefeliciteerd, daar was het natuurlijk om te doen!

Dag van de Arbeid

De heer Wim Kok (met tulband), oud-socialistisch voorman:
"Mijn belangrijkste politieke wapenfeit? Dat we ooit 1,07435 procent loonsverhoging voor de werkenden voor mekaar hebben gekregen. Als adviseur van de ING-top moet je het tegenwoordig met minder doen, kan ik u wel zeggen. Lang niet al onze onkosten worden nog volledig gecompenseerd, het gaat overal economisch minder. Je bent dan toch graag een beetje solidair."

Meneer Kok (2) en zijn verdiensten

W. Kok, bekend van het nooit teruggegeven kwartje van Kok omdat de belastingbetalers zich weer eens ‘vanwege een schoner milieu’ lieten foppen:
“Kijk, dat de PvdA, nog steeds mijn partij dus, twintig jaar geleden de ideologische veren heeft afgeschud, dat is dus nog geen reden om de weg kwijt te raken. Of om daarvoor in een crisis te belanden. Dan wel om het zo beroerd in de peilingen te doen als afgelopen jaren. De mensen hebben geen idee van de moeite die je doet op zo'n stoel om het het volk naar de zin te maken!

Mijn jongere collega-minister Wouter Bos is enkele weken terug in Amerika geweest voor belangrijk internationaal monetair overleg. U heeft hem horen zeggen dat de Nederlanders thuis klagen over torenhoge benzine- en energieprijzen, maar dat er een veel ernstiger ontwikkeling aan de hand is. Elders klaagt de wereldbevolking over stijgende voedselprijzen! Men lijdt daaronder zeer in armere landen. Ellende bij de buren is altijd veel erger dan ons persoonlijk leed, daar had de heer Bos volkomen gelijk in! Maar de kiezers begrijpen dat niet! Dat je hier niets kunt doen omdat het in het buitenland allemaal nog veel erger is, de ene na de andere rmp krijgt men buiten onze grenzen te verwerken. Bij ons valt dus relatief alles mee. Die solidariteit met andermans leed, die is aan het wegvallen, het zal de tijdgeest zijn denk ik, daar maak ik me wel eens zorgen over.

Van criticasters als van die partijgenoot A. van der Zwan begrijp ik helemaal niets. Wij zouden koersloos, totaal de weg kwijt zijn... Anderen zouden bij onze slapheid en verwatering garen spinnen. Mijn partij heeft wel meer tegenslagen te verwerken gehad zeg.
Daarom ben ik zo blij met zo'n dag als vandaag, met zo'n bericht uit New York, voor mijn eerbiedwaardige voorganger Ruud Lubbers. Achteraf krijg je in deze positie altijd verwijten als oud-premiers, meestal iets met drank of vrouwen.

Alsof een oprechte christendemocraat als Lubbers, de vrouwvriendelijkheid zelve notabene, altijd klaar voor een bemoedigend schouderklopje of amicale billentik, van zo iemand verwacht je toch geen dubbele agenda's? Ik ben blij voor hem en ook voor Nederland dat men bij de VN afziet van verdere vervolging van deze oud-collega. Een gerespecteerd politicus en vroegere baas van ons land, en die zou vrouwvijandig zijn? Naar ik meen heeft het recht hier volledig zijn loop gehad. Wij gaan in het belang van OSM, Ons Soort Mensen, nooit buiten het boekje. Het volk realiseert zich dat niet! Het is de beeldvorming hè, die speelt je in dit werk voortdurend parten. Daardoor staan wij zo slecht in de peilingen, dat kan niet anders. Misschien dat de kiezers ons afstraffen door dat slechte beeld, al moet ik dat nog zien. Het gaat tenslotte Om De Mensen Die Het Het Hardste Nodig Hebben. Wie dat zijn? U bent zeker geen lid, want dat maakt onze partij al jaren uit. De Mensen Die Het Het Hardste Nodig Hebben, dat zijn altijd dezelfden, aan de onderkant dat zeggen wij al jaren, dat had u al lang kunnen weten, zo snel veranderen wij ons ideologisch program nooit.
Nee, ik heb alle vertrouwen in die verkiezingen zeg."

[APN-nieuws]

Buffet weggelopen voor zetduivel

Ben ik met mijn bordje nog op tijd, of is het buffet al de hoek om?



Hoewel: kan ik anders nog met uw voortrollende buffet meehollen of moet ik volgende week terugkomen?



(wees op uw hoede op 30 april as., voor een koningsmaal)








Ach, daar ligt het dus aan. Volgens dezelfde wervingsfolder onderop. Sympathieke oplossing van het buffetraadsel.
Foutje, door de eeuwige zetduivel!


Officieel is deze duivel begin jaren tachtig, bij de massale introductie van de p.c., afgeschaft. Iedereen werd daarmee lekker de baas over eigen fouten, anderen kon je eigen miskleunen sindsdien niet meer verwijten.


Hulde dus aan de afhaalbranche, die de Zetduivel in ere heeft hersteld!

Een gegeven cowboy raakt altijd zoek

'Iemand mijn paard gezien? Of de cowboy misschien?'

Extra dienstverlening, tussen méér dan zes planken

Tussen zes plankjes, de meesten van ons lijkt dat voldoende.
Je hoort er, bij leven, althans weinig klachten over.
Maar wat als je als timmerzaak wat extra's wil doen?
Dan zet je voor de klant simpel "Méér dan 6 planken" op de bedrijfswagens en ook maar meteen boven de firmagevel, links.
Nooit meer misverstanden: maar zes eindjes? Wij doen er voor u, voor hetzelfde geld misschien, wel zeven of acht... wie weet tien. Sympathiek ondernemerschap, zo veel is wel zeker. En dat "foute" hout waar je telkens over hoort, dat is bij zo'n luxe grafkist ook meteen uitgesloten natuurlijk.

(langs de Hollandse IJssel, nabij Rotterdam-Kralingseveer)

Nieuwe spelling

Ergens tussen Maas en Waal, nabij een winderig Heerewaarden.
De brug bij Bommel in zicht, en kijk: de nieuwe spelling komt er al weer aan!
Kunnen, na alle verbeterplannen voor het onderwijs, de woordenboeken misschien nog worden aangepast voordat het water komt?
Je krijgt bij het zien van zo'n kering een fijn wei-gevoel, en dat is toch lang niet verkeert.

Sokken-uitverkoop: Groningen weer uit het dak

Presentatie van het nieuwe internationale T-shirt waarmee Groningen zich hoopt te revancheren. De foto werd genomen in het opgeknapte en opnieuw brandveilig verklaarde "Euroborg"-stadion.

Er gaat niets boven Groningen!
Behalve Borkum, het eiland dan.
Akkoord, de voetbalwedstrijd Groningen-Ajax vandaag ging even niet door. We zagen rook, vlammende wc-rollen, gillende zondagmiddaggezinnen die zich in veiligheid trachtten te stellen. En een blusmannetje met een zielige tuinslag van de bouwmarkt, zónder waterdruk.

Weer zo'n dekselse "sfeeractie" van supporters, je moet er maar op komen, het leek warempel wel polderhumor. En de autoriteiten hadden er nog wel van geweten ook! Geintje, gaan we zeker doen, onze steun hebben jullie, kunnen we nog helpen met wat extra toiletpapier verstoppen onder de brandveilige stadionzitjes? (In Engeland hebben ze met brandende tribunes wat ruimer ervaring: 1985, Bradford, bij tribunebrand valt o.a. teerdak in lichterlaaie naar beneden, 56 doden.)

Imagoschade die de laatste uren zo gevreesd wordt? Als Groninger toeristenpromotie zou men moedeloos worden van zo'n uitglijder van de club die zich tooit met De Trots Van Het Noorden, maar kijk, komt eigenlijk ook handig uit misschien. Gooien we die oude sweaters en Er Gaat Niets Boven-herensokken meteen in de aanbieding. Want die bezoekers van buiten kunnen hier dan meteen uit het dak met ons nieuw promomateriaal. Recent vervangen immers al dat spul, voorzien van nieuw G-logo, dat men zich vermoedelijk door zo'n trendy communicatiebureau - zonder besef voor grafisch ontwerp - weer voor veel overheidsgeld heeft laten aansmeren.

Nieuw T-shirt, nieuw logo, met meteen maar internationale tekst die men ook achter Ter Apelkanaal nog machtig is. "Ich bin ein Groninger", niets aan de hand, laat Ajax en die toeristen maar komen!