Vrijwillige balpen

Teletekst Belgische nationale omroep VRT

Rare snijboon - Harrie (2)

Eetgelegenheid, nogal on-Rotterdams, want veel kapsones, en dat nog in ordinair zijstraatje ook.

Ook de menukaart lijkt prestigieus, en niet alleen in prijs. Die beveelt een volstrekt nieuw gerecht aan onder het kopje: "Harry Covers".

Volgt nadere uitleg, als gast heb je het met die fonetische spellingswijzen van tegenwoordig zelf eerst nog niet door, maar het raadsel voor de eter verdwijnt geleidelijk bij deze toelichting:
"Wilde-eendenborst en zoetzure prei, met de echte Franse harrie coverts."

Vraag van de gast: "Pardon ober, wordt hier op uw kaart misschien gewoon bedoeld: sperziebonen, de fameuze haricots verts?"

De vreemde snijboon van de bediening aan tafel begrijpt de ironie van de gast niet onmiddellijk.
"O, dus u lust die bonen niet?"

Gast: "Dat zou ik nu ook niet willen beweren maar..."

"Meneer, ik weet alleen dat ze uit Frankrijk komen. En dat ze heel lekker zijn.
Cursusje Frans even doen misschien? Waar is dat voor nodig meneer?
Dit is toch voldoende duidelijk zo?
Het gerecht op de kaart is er door de bedrijfsleider zelf opgeschreven. Als u klachten heeft, de chef is er morgenavond weer...
Anders nog iets van uw dienst?"

Oranjebal

Per vanmiddag klaar voor het wereldkampioenschap
in Zuid-Afrika, juni 2010.
Met de schoenen gelieve niet de grasmat te betreden!

(Rotterdam, Linker Rottekade, Marokkaans dansjurken-atelier)

Weten = meten

'Als je het niet weet,
heb je geen kansen
in de wereld.
Kom op, hoe zit
het met je antwoord?'


- Blond ventje, 4 jaar, tegen speelvriendje in achtertuin

Nieuwsjaarswens uit de streek

"Enne... nog inne jowwe roetsj
wa jong!"




- lett. En nog een goede uitglijder / glijvlucht, hè jongen



[traditionele gelukwens op oudejaarsdag in Kerkraads dialect, dat tot ver over de Duitse grens voorbij Keulen verstaanbaar is omdat deze Nederlands/Duitse streektalen in klank - en vooral ironie - gemeenschappelijk wortelen in het zogeheten Rheinländisch of Rijnlands]

Tractatie met oud & nieuw in Kerkrade en Zuid-Limburg: geen oliebollenvet maar smakelijke Luikse wafels, hier nog zonder poedersuiker

Generatieconflict

"Waar hebben zij het nu met elkaar over?
Wij kunnen ze niet verstaan."


- Groepje Nederlands-Marokkaanse kinderen over hun volwassen begeleiders, twee ooms uit Noord-Afrika
(wachtend bij een Rotterdamse bushalte)

Gemaakt, niet geboren

'Ik ben jood gemaakt.
Ik ben, ondanks mijn geboorte, helemaal niet joods opgevoed.
Maar door de oorlog ben ik het geworden.'


- de Amsterdamse kunstschilder Leo Schatz,
in een documentaire vanmiddag op Nederland 2

Defecte brommer

Broemmer kapoet

Frau kapoet

Alles Kapoet!


- onder de deur geschoven wanhoopsbriefje van buurman uit Zuid-Europa, 1971, indertijd nog aangeduid als "gastarbeider".

De vrouw die het niet meer deed in de visie van de buurman, en dus "kapot" was, leed aan een plotseling toeval en genas later voorspoedig - de brommer naar het werk knetterde echter nooit meer.

Mama werkt bij de clustermunitie (kindervers)

Mijn mamma werekt

bij de cluster minutie.

dat doet ze heel goed.

altans dat vind ik.

woensdag (14 mei 2008)

was ze op de radio

om 1 uur. einde

- "gedicht" van Sacha (7 jaar), groep drie van de Dalton-basisschool aan de Rotterdamse Bergsingel.

De opdracht tijdens de les woordverklaren de dag na 14 mei jl. - herdenking van het Duitse oorlogsbombardement op Rotterdam - was: maak een gedicht. "Dat is dus een kort verhaaltje dat rijmt, hè juf" wisten veel kinderen in de klas al.
In groep 3 leren kinderen lezen en schrijven. Moeilijke begrippen als "clusterbommen" behoren op die leeftijd nog niet tot hun dagelijkse woordenschat.

Sacha's moeder is actief als Nederlandse woordvoerder in de recente IKV-campagne om wereldwijd het gebruik van dodelijke militaire clusterbommen verboden te krijgen.

Tweede bevrijding

Zes mei kan ook
een
Bevrijdingsdag zijn!


- memobriefje van joodse collega op deuren nadat haar gehate afdelingschef die middag onverwacht was ontslagen (2001)

Kijk niet om

Tégen de kelders van Oostenrijk:

Zie INGEBORG BACHMANN De Uitgestelde Tijd
op Home, donderdag 24 april 2008

of klik:
http://rotterdampoetrylakes.blogspot.com/search/label/Ingeborg%20Bachmann

Tranen zónder ammoniak

Een ammoniaklekkage bij Rotterdam CS heeft gisteren voor paniek gezorgd. Er waren geen slachtoffers en de gealarmeerde hulpdiensten reageerden snel en adequaat. De schade viel mee, al moesten treinverkeer, trams en ander vervoer korte tijd uit voorzorg worden stilgelegd.
De lekkage kwam van een container op het Stationsplein bij Rotterdam Centraal, dat komende jaren nog wel even een giga-bouwput zal blijven. Aan de rand van het plein dichtten brandweermensen in beschermende pakken de afsluiter van een gespecialiseerd bedrijf dat met ammoniak de grond bevriest voor allerlei boorwerkzaamheden.
De ammoniakdamp bezorgde voetgangers, passanten en reizigers in de tijdelijk ontregelde omgeving veel overlast; met name geprikkelde luchtwegen en ogen.
Menigeen moest een traan wegpinken, en niet van vreugde.

Je vraagt je af welke foto's of beelden dit 'ammoniak-incident' - inclusief de begrijpelijke paniek - enkele maanden eerder zou hebben opgeleverd, op precies dezelfde plek.
Het bijschrift voor zo'n 'rampenfoto' zou dan nog letterlijk boven het inmiddels afgebroken Rotterdamse hoofdstationsgebouw hebben gestaan, in zachtblauw neon.

De woordgrap, in feite een kunstwerk, op de voorgevel boven het architectonisch fraaie NS-station is te snel verdwenen uit het stadsbeeld.
Zoals wel meer te vroeg door de overdosis aan daadkracht verdwijnt uit Rotterdam - anderen mogen vooral niet denken dat de wraak en verwoesting van de vijand in deze stad na 1940 plots is opgehouden. In Rotterdam kan het altijd groter, megalomaner, gekker en in elk geval hoger. Niet duurder natuurlijk, begrotingsoverschrijdingen zijn weer voorbehouden aan Amsterdam.

Boven op het dak van Rotterdam-CS stond, vrijwel onopgemerkt, aan de voorkant van het Stationsplein afgelopen maanden "TRAAN LATEN".
Het treinstationsgebouw, in strakke wederopbouwstijl, is inmiddels volledig met de grond gelijk gemaakt. Het moet plaats maken voor een nieuw onder-/bovengronds transportknooppunt waar ergens komend decennium metro, HSL naar Parijs, Randstadrail, trams, bussen, taxi's, ja wat al niet op z'n eenentwintigste- eeuws aan elkaar zullen zijn geknoopt.
De verbouwers met hun eeuwige heipalen, lawaaimachines en graafputten besloten - vermoedelijk ergens in een bouwkeet - met een aantal kunstenaars tot een creatieve daad.

Een ode aan de stad of aan de vorige wederopbouw, een ludiek bedoeld afscheid misschien. Afgelopen herfst sloegen slopers en planners aan het scrabbelen met de oude NS-belettering CENTRAAL STATION, ook bij zonlicht tientallen jaren lang een baken voor haastige reizigers, want zonder het avondneon van heinde en verre al te zien boven de kaalgeslagen stad. Na enig passen, weer weglaten en vooral bekwaam schuiven met de meer dan manshoge, loodzware oude lichtbakletters ontstonden zó twee nieuwe woorden. Een begrip op z'n minst voor een glimlach.
De bekende opgerolde Rotterdamse hemdsmouwen - uitsluitend verkrijgbaar alhier - zetten onlangs de finale sloop in van het oude NS-station. Ook het instant-monument op het spoorwegdak met de Rotterdamse 'traan' sneuvelde weer, want niets is in dit stadsdécor is zo eeuwig als het tijdelijke.

Daarmee verdween ook het droomonderschrift voor een potentiële rampenfoto van bijvoorbeeld het jongste verbouwingslek.

De totale afbraak van Rotterdam Centraal kwam dus geen moment te vroeg. Geen reiziger ook die het nog begrepen zou hebben: tranen, zónder ammoniak.