+ + + Stop de persen! Nieuws! + + +

Kan minister Bos niet een zonnebril overnemen van die Michael Jackson
in plaats van modieuze ijdeltuiterij in rekening te brengen bij de belastingbetaler?

(en nu maar hopen dat de kosten voor plastische chirurgie door de staatskas worden betaald voor politici die lijden aan gezichtsverlies, althans voor zover opgelopen tijdens "werk" of binnen diensturen)



PvdA-minister W. Bos (Financiën) doet aangifte van vermissing van zijn werkbril
- bron: De Telegraaf, 25 juni 2009 -

Tram 4

DEZE AUTO IS GESTOPT MET ROKEN

- zijkant van vuilnisophaalwagen van Rotterdamse ROTEB -



Entrée des artistes

- Nieuwe Binnenweg, bordje boven harmonicadeur bij tandarts die na consult in witte jas praktijk verlaat via zij-uitgang -



"AFBLIJVEN! Deze auto is al gejat!"

- waarschuwing op gele driehoekssticker -





Drie voorbijtrekkende teksten aan Tramlijn 4, mededelingen die men vanuit de eigen auto zelden waarneemt

Zomerse overpeinzing

"Het is bijna weer Sinterklaas, hè mam?"

- Vrijdagavond 23.45 uur in juni, halte tramlijn 4 naar Rotterdam-Molenlaan, wachtend Hindostaans meisje dat in pikdonkere avondlucht staart

Stemrecht: Neem uw paspoort mee!

Morgen verkiezingen voor het Europese Parlement!

Vrezen de autoriteiten fraude bij de voorspelde lage opkomst, dat kiezers voor het eerst in Nederland naast de oproepkaart ('stempas') gedwongen worden nu ook een legitimatiebewijs mee te nemen?

Buurvrouw M., een principieel mens: 'Een staat die z'n burgers zó wantrouwt dat men ze zelfs in vertrouwenszaken lastig valt met nóg zo'n loze "beveiligingsmaatregel"... zo'n overheid verdient niet dat deze belastingbetaler nog langer naar de stembus gaat.
Ik blijf lekker thuis. Hoef ik ook niet meer bang te zijn dat ik mijn paspoort vergeet of verlies. De samenleving wordt steeds onpraktischer en onleefbaarder, met toegangscodes, controles, filters, wachtwoorden. Of halvegare laaggeschoolden van die domme beveilingsindustrie die je op vliegvelden commanderen ook nog je broekriem los te maken omdat ze in hun kaalheid alles voor "verdacht" houden. Eenvoudig een stem uitbrengen word je door zulke democratische angstaanjagerij onmogelijk gemaakt.'

Officieel heet het dat de sluipende invoering van de dubbele legitimatieplicht - naast stemkaart via iemands huisadres nog een paspoort overleggen - noodzakelijk werd omdat kiezers tegenwoordig ook buiten hun eigen buurt mogen stemmen. De kleine minderheid die daarvan gebruik maakt heeft lokale stembureaus resp. plaatselijke overheden van veel papierwerk verlost, nu er in het nieuwe systeem geen "wijkstemmers" meer bestaan en dus ook geen oproeplijsten van een kiesdistrict meer hoeven te worden bijgehouden.

Voor nadere uitleg drie willekeurige gemeentehuizen gebeld (te C., S. en R.). Niemand kan een - logische -verklaring geven voor de afgedwongen, tweede legitimatieplicht: nogmaals moeten bewijzen dat je jezelf bent!

Twee 'communicatiefunctionarissen' halen bluffend een vertrouwde ambtelijke dooddoener van stal: "Procedurevoorschriften, meneer." En: "Iedereen heeft tegenwoordig toch een pas bij zich, dus dat zal zeker geen probleem zijn. Stijgende kans op diefstal als je je legitimatie bij je draagt? Zo vaak gebeurt dat toch niet?"

"Nu ja, andere overheidsbeveiligers doen de burger de laatste jaren juist het tegenoverstelde geloven, het moet allemaal nog 'veiliger'! Dus u gaat ons aanzetten tot onnodig risico op diefstal van persoonlijke idententiteitsbewijzen?" Het gemeentehuis van C.a.d.IJ.: "Dat hangt helemaal van u af natuurlijk, daarvoor is een gemeente niet aansprakelijk."

Verwachten de stadsbestuurderen ook met deze overbodige hindernis overigens nog een mooie opkomst in het stemlokaal? Overheidscommunicator nummer drie: "Daar gaan wij hier niet over, meneer."

Moderne geldzorgen

Twee jonge fietsers, onderweg naar een 'event' op uitgaansavond:


"Niks van moe thuis meegekregen?
Dan bel je toch je vader!"

"Neehee... die neemt nooit op."

"Verdomme, kijk, worden we hier op de weg door dit gedoe met jou ook nog ingehaald door zo'n zák op een skatebord!"

Modern leven

'Mijn vader heeft een nieuwe vrouw!
Het is een Marokkaan.
Maar ze komt niet bij ons wonen!'

- Jongetje van Turkse afkomst, groep 3, tegen klasgenootjes op Rotterdamse basisschool

Modern leven (2) - tor

"Mam, mag ik die van jou anders een paar weken lenen?
Theo is er veertien dagen niet, en die nieuwe 'tor' van mij
gaat telkens kapot. Gedoe steeds, veel te vaak lege batterijen!
Dat ouderwetse ding van jou werkt tenminste nog.
Ook soms storingen, zeg je? Hij is toch wel waterbestendig?"


Rotterdam, tramhaltehokje lijn 8 bij supermarkt

- moeder, in de zeventig, en dochter, veertig, bespreken al wachtend met volle boodschappentassen vibrator-problemen

Verkeersborden (2)

Grappige ambtenaar

Zeker, de boog kan niet altijd gespannen zijn. Zelfs niet achter zo'n suf bureau. Dus na het middagdutje en de vijfde koffiepauze heb je als verantwoordelijk senior hoofdmedewerkersassistent - u had het al door: een zwaarwichtige functie - soms nog trek in een krachtige beleidsdaad. Het komt voor, in een stad van geen woorden. Op de valreep vaak, als het eind van de werkdag nadert (ca. 15.30 uur), maar toch.

Als senior-assistent heb je uit een ander vakgebied, pakweg de juristerij, wel eens gehoord van "wettig gedeponeerd". Dan duurt het niet lang meer voordat zo'n woordgrap ontstaat in het brein van een creatieve pennenlikker. En even later hangt er dan een nieuw humoristisch ambtelijk gebodsbord. Inclusief overheidslogo, ontworpen door weer zo'n matig maar overbetaald communicatiebureau - zoals hier in Rotterdam-Schiebroek.

Geen opruimplicht ook nog, van het metaal aan de lantaarnpaal, dus die borden hangen er nog een tijdje.
Grapjasserij voor de burger! Zal wel de nieuwe trend blijken van de boven ons gestelde bestuurderen om het gemor onder het belasting afdragende volk te bestrijden.

Internettaal

Of je zo'n vertaalprogramma nog kunt vertrouwen, dat je niet eens meer foutloos in je eigen Nederlands aanspreekt (aanspreekd?). Bij die Internetmarketinglui schijnt tegenwoordig alles goed te zijn, anders schrijven we voor de zekerheid gewoon "vertaaldt" - twee spellingskansen, er zal toch wel één juiste bij zitten dan?

Alles meteen of in één keer goed wordt langzaam een zeldzaamheid. Liever maar nog eens de zoveelste storende update, om een vorige fout achteraf weer te herstellen. Niet geschoten altijd mis, zal het digitale verkopersgilde wel zijn bijgebracht tijdens zo'n middagcursusje (dat allang niet meer plaatsvindt op de hei, dat is slecht voor de huidige hotellerie).
Ofwel: Liever een slag er naar geslagen dan achteraf het verwijt te moeten krijgen dat je nooit iets hebt aangeprezen. Dat laatste is natuurlijk beroerd ook voor de winstcijfers en de salesbonussen, en "de crisis" kunnen we na al die jaren van arrogantie en zelfoverschatting niet overal meer de schuld van geven.

En wij mogen niet mopperen, eigenlijk boffen we vandaag nog. Want er kwam van een andere firma in dezelfde e-mail tegelijkertijd nog een aanmoediging een formulier rap te retourneren aan "ons KlantenContactCentrum".
Menig gemeentelijke bureaucraat of vaderlands beleidsambtenaar wordt zo nog eens werkloos als de zogeheten "vrije markt" ook maar steeds wildere taalgruwelen blijft verzinnen.

De verrassing die de elektronische postduif ons gisteren bracht, namens de Amerikaanse moloch Microsoft, was taalkundig trouwens ook weer niet mis met het zinnetje:
"Uw input over uw licensing vraagstuk gevraagd."
Grrrrrrr...

Dieren van de Boekenweek

Benedenhuis - Prinses Margrietlaan, Rotterdam

Verkeersborden (1)

De Baarsjes, Amsterdam




Apartheid: verkeersweg bij Jeddah, havenstad in Saoudi-Arabië.

Boven de snelweg naar Mekka geven borden de scheiding naar mens en geloof duidelijk aan in twee kleuren: groen (moslims, mogen doorrijden) en rood (niet-moslims). De laatste groep reizigers wordt via een speciale afslag naar rechts van de hoofdroute afgeleid en 'teruggebogen' de andere kant op, waarbij men steeds verder verwijderd raakt van de heiligdommen van Allah. Profane belangstelling of visite van andersdenkenden aan de heilige stad lijkt niet op prijs te worden gesteld.

Overbodige nota's

Het bedrag ad € 0,00 is door de klant snel overgemaakt, ter voorkoming van grotere moeilijkheden: aanmaningen of "betalingsherinneringen" door op hol geslagen computers, bedreiging met incassobureau's, een stoet deurwaarders misschien nog.

Ha! Twaalf gepeperde telefoonminuten en acht chaotische keuzemenu's verder heeft de vermoeide afnemer zich doorgeworsteld tot bij de wachtrij voor "ons cliëntenservicecentrum". Daar wil men van geen foutje met lege rekeningen weten, nee ook te lachen valt er niets meneer, het betreft hier niets minder dan een hoogsternstige standaardprocedure. Antwoord op een tweede vraag komt niet meer, "ik kan uw nummer niet uit mijn scherm krijgen, er is zeker weer een netwerkstoring". De opmerking dat men een klant nooit met zijn eigen interne problemen moet lastig vallen beantwoordt de dure telefoondame met: "Ik zit hier ook maar als invalster."
Waarna: "Daar kunnen we vanaf deze plek niet bij, daar hebben we van hoger niveau eerst toestemming voor nodig."
Moedeloos maar met dank vervuld, zelfs voor de gebrekkige inlichtingen, hang je als klant dan maar op. Helpers-zonder-bevoegdheden of te weinig handelingsbekwaamheid door de eigen wantrouwige bedrijfscontrole... daar kan een servicedesk, zelfs een goedwillende, niet meer tegenop!
Inmiddels dus overgestapt naar een andere zogeheten provider. Zelfde streken, zelfde soort botheid bij een volgend telefoonklachtenpanel ergens ver weg in een polder of, mobieler nog, Kweenieboektoe of Oost-Europa. Gelukkig blijven nu smoezen achterwege als "Ik ben ook maar stagiaire en neem toevallig de telefoon op" of "Ik zit hier vandaag pas voor het eerst". Dat men, ondanks al wat voorbarige automatische inningen via het banksaldo van de klant, nog geen honderd percent contractuele tegenprestatie heeft kunnen leveren was uiteraard "jammer, maar we vragen je nog even om begrip en vertrouwen in een goede afloop". Het kwam, in het ge-jij volgens het Ikea-jargon, nu plots allemaal door Het Systeem!

Gelukkig maar, "de machine" droeg deze keer geen schuld.
En de oude scheikundeleraar had nog zo gezegd: "Het ligt nooit aan de machine jongen, dat is een dom ding! Het ligt altijd aan de stomme mensen die er mee moeten omgaan, al beweren ze telkens het omgekeerde om hun eigen verantwoordelijkheid af te schuiven."

Het helpmeisje aan de telefoon begreep er weinig meer van, het gesprek ging nu duidelijk haar krachten te boven. "Wat is scheikunde precies meneer?"

Boekenweek in teken van het dier (2)

Boekenweekthema 2009: "TJIELP TJIELP- De literaire zoo."

Nu maar hopen dat de kat al die vreemde vogels door de voordeur laat.

Uitgeput huisdier, na bezoek aan erkende boekhandel

(Boekenweekgeschenk dit jaar: gratis T-shirt voor viervoeters)

Honds

Niet bepaald op ooghoogte voor de viervoeter! Deze opwekking bij de ingang van een gebouw - in een bocht naar de Bergse Rechter Rottekade - hing bijna 2 meter bóven het trottoir.

Voor té kleine dieren of honden met een korte nek overweegt de schooldirectie verstrekking van een gratis leesbril dan wel verhuur van een contactlens, afhankelijk van de behoefte van het betrokken beestje.