woensdag 29 september 2010
In de lift
'Ik hoop maar dat die oudste van mij
volgend jaar profvoetballer wordt,
heb ik eindelijk geld om me eens
te laten liften.
Robin van Persie heeft toch laatst ook
die nieuwe keuken betaald voor zijn
moeder in Zeeland? Een knalgele nog wel,
hoorde ik. Zo eentje hoef ik niet eens.'
- Twee vijftigplussers, vriendinnen die elkaar
lange tijd niet hebben gezien, in Rotterdamse supermarkt
over de eeuwige strijd tegen de slijtage
Crea-ambtenaar
Nieuwerwets stadsmeubilair: de afvalbasket "Blikvanger".
Het bordje erboven, als aanmoediging, lijkt bedacht door een slimme deelgemeente-ambtenaar die goed gedrag wilde belonen met speelse taal. Benieuwd wanneer een nieuwe woordspelige deelfunctionaris nog komt met de vondst "wegvegertje".
[naast snackwagentje bij metro/treinstation Rotterdam-Alexander]
Wegens
"Wegens niet komen opdagen van de winnaar
wordt deze scooter
vanavond opnieuw verloot om 00.30 uur"
tekst op podium in De Gewoonste Zaak, feestlokaal tijdens kermis in de Bollenstreek
zaterdag 25 september 2010
Helder!
"In het Sarphatipark is vannacht iemand neergestoken..."
[begin nieuwsbulletin NOS Journaal, Radio 1, vanmorgen 08.30 uur]
Iemand?
Wie?
Man/vrouw, leeftijd misschien?
Waarom?
Park... waar/plaats?
De tijd dat men luisteraars-lezers-kijkers opzadelde met raadseltjes is voorbij, al sinds 1833.
Kennelijk moeten de nieuwslezers van onze nationale omroep terug op cursus.
Om te leren dat de openingzin van een nieuwsbericht, tot maximaal de derde regel, een antwoord dient te bevatten op de vijf W's: Wie, Wat, Waar, Wanneer, Waarom.
Voldoet een mededeling niet aan deze minimale kwaliteitseisen van journalistiek vakmanschap, dan is het raadzaam betrokken 'onnieuws' meteen in de prullenbak te mieteren.
Te Hilversum geneert men er zich echter kennelijk niet voor embryonale teksten al hardop in een microfoon voor te lezen. Helemaal helder heren en dames daar in het Gooi, de belastingcenten van de burger lijken bij onze staatsomroep in ieder geval goed besteed.
donderdag 23 september 2010
dinsdag 21 september 2010
Minpuntje
Eufemismen, de opticiensbranche weet er tegenwoordig raad mee. Ook als taalverrijker.
Vroeger heette zoiets gewoon scheel of bijziend, je werd er als kind met jampotglazen kijkijzer door anderen nog vaak gepest of uitgescholden.
Helemaal niet erg meer, bij het euvel van zwaar negatieve glazen behoort men tegenwoordig gewoon tot de zichtcategorie
"Brildragers met hogere minsterkte"
[affiche in winkeletalage, Rotterdam-Noord]
donderdag 16 september 2010
zaterdag 11 september 2010
maandag 30 augustus 2010
Bijgewerkt
"Hebbie ut druk?
Ja joh... ik gaat zo nog een update halen
bij de kapper"
- gehoord in een ijszaak, Rotterdam-Noordereiland
woensdag 25 augustus 2010
Werkzaamheden
Bij Gemeentewerken vermoedelijk toch iets kwijtgeraakt in een letterkast...
Kan het hier misschien gaan om een K, een wellicht weinig geliefd onderdeel van het alfabet bij menig rectaal over zijn bureau gebogen ambtenaar en overige vooroverleunende pennelikkers van de dienst Bebording, Bewegwijzering & Omleidingen?
Misschien wel omdat een gevreesde ziekte en nog andere woorden toevallig met die letter beginnen?
[Stadhoudersweg, Rotterdam-Blijdorp]
[Stadhoudersweg, Rotterdam-Blijdorp]
dinsdag 17 augustus 2010
Opgeruimd
FIETSEN PLAATSEN
IN DE REKKEN
ANDERS WORDEN
DEZE VERWIJDERD
Amsterdam, bord bij stalling achter personeelsingang van binnenstadsziekenhuis
maandag 9 augustus 2010
Piet Koster (1946 - 2010)

Piet Koster, oud-kunstredacteur van Het Vrije Volk en later nog even het AD. Semi-beroepsdwarsligger alias 'Pietje Precies'.
Overleden op 28 juli jl. nadat in zijn longen uitzaaiingen opdoken door een keeltumor die artsen eerder dachten definitief te hebben bestreden. Diagnose daarop, begin dit jaar: "Onbehandelbaar".
Citaat uit een kort in memoriam op VillaMedia, door oud-collega Jim Postma:
Eind 1990, bij de teloorgang van ‘ons’ Vrije Volk, zie ik Piet de redactie op rennen met de haast profetische woorden: "Te paard, te paard, we zijn verraden!" Als geboren ‘verzetsman’ kreeg hij pas achteraf gelijk. En hoe. In het slagveld dat volgde vielen collega’s bij bosjes, onder wie Piet. Toen ging hij stokrozen kweken. Die stonden kaarsrecht, zoals Piet zelf principieel tot het einde toe is gebleven.
In het uit de oorlog daterende Rotterdamse restaurant De Pijp, waar Piet ook graag kwam, had iemand met viltstift op een wc-muur geschreven: Ik zit in het verzet, maar niemand weet dat het oorlog is.
Niet moeilijk te raden wie tijdens zijn toiletgang daar de viltstift hanteerde, anoniem.
- met dank aan de Rotterdamse Journalisten Vereniging (RJV),
en voor overname van de foto uit privé-archief: dank aan de BooisterBode -
zaterdag 7 augustus 2010
vrijdag 6 augustus 2010
Bijkans rijklaar
Abonneren op:
Posts (Atom)



